Islam w Afryce

Na przestrzeni XVIII i XIX wieku wyznawcy islamu wielokrotnie buntowali się przeciwko kolonialnej dominacji Europejczyków. Do celów politycznych wykorzystywano tu często wiarę w mahdiego, czyli oczekiwanego przez muzułmanów wysłannika Allacha, wybawiciela, który ma pełnić rolę islamskiego mesjasza. Takim prorokiem był opisany w powieści W pustyni i w puszczy Mahdi z Sudanu (1844-85) - arabski przywódca religijny i polityczny, który najpierw obwołał się mahdim, a potem ogłosił świętą wojnę przeciw niewiernym, w tym wypadku Anglikom. Zadał im dotkliwe straty i opanował przejściowo cały Sudan. Za mahdiego podawał się też działający od 1889 roku w Pendżabie Mizra Gulam Ahmad (1839-1908). Ahmadijja, odłam islamu propagujący jego nauki, głosi powrót do wartości i zasad pierwotnego islamu, uznaje równość wszystkich muzułmanów oraz ludów i religii świata. Znany jest z szerokiej i ekspansywnej działalności misjonarskiej, głównie w Indiach, zachodniej Afryce, Wielkiej Brytanii i USA.